Historie - Delfshaven
Delfshaven is ontstaan
toen de gemeente Delft een eigen haven nodig had.
Het vervoer over water ging, en gaat nu nog steeds, over de rivier
de Schie. De hertog Aelbrecht van Beieren gaf in 1389 toestemming
aan de stad Delft om een waterdoorgang te graven naar de Maas. Daarmee
kwam Delft in het bezit van een eigen haven voor (de grotere) zeeschepen.
[zie
popup]
Aan de monding van de Delfshavense Schie groeide een kleine nederzetting en in 1398 ontstond Delfshaven.
De bevolking leefde van visvangst, scheepsbouw en van de jeneverbranderij. Voor dit laatste
werden er moutmolens gebouwd.
Tot het jaar 1811 behoorde Delfshaven bij Delft. In de Franse
tijd is Delfshaven van 1795 tot 1803 korte tijd zelfstandig geweest
en werd dit in 1811 opnieuw.
Niet voor lange tijd, want in 1886 werd Delfshaven bij Rotterdam gevoegd.
In die korte periode van zelfstandigheid verkreeg het in 1825 wel
de status van "stad" en de bijbehorende stadsrechten. Vanaf
die tijd gebruikte de stad officieel haar eigen stadswapen,
afgeleid van het voorheen gebruikte wapenschild van Delft
[zie
popup], nu echter voorzien van een haring en drie korenhalmen,
symbolisch voor de visserij en de brandewijnindustrie. In haar geschiedenis
kende Delfshaven vele roerige momenten zoals de bezetting door de
Spanjaarden, de Hoekse en Kabeljauwse twisten, maar ook branden, overstromingen
en armoede.
Hoewel Delfshaven, uit concurrentieoverwegingen, altijd kort werd
gehouden door het stadsbestuur van Delft, zijn er ook tijden van voorspoed
en welvaart geweest.
Pilgrim Fathers
Delfshaven geniet internationale bekendheid door de Pilgrim Fathers
(Pelgrimvaders). Deze "puriteinen" waren vanwege hun godsdienst
uit Engeland gevlucht. Na een verbijf in Nederland zijn ze naar Noord-Amerika
uitgeweken.
Daar legden zij als de eerste kolonisten de grondslag voor New England.
In 1620 vertrokken ze vanuit Delfshaven met hun schip, de "Speedwell".
Eerst naar Southampton en vandaar met onder andere de "Mayflower" naar
Amerika. De Pelgrimvaderskerk (1761) aan de
Voorhaven herinnert hier nog aan.
Pieter Pieterszoon Heyn, de vlootvoogd, is bekend door zijn
verovering van de Spaanse Zilvervloot in 1628.
[zie
popup]
Hij is in 1577 geboren in Delfshaven in een huis in de Kerkhofsteeg
of Kerkstraat. Sinds 1870 heet deze straat "Piet Heynstraat".
De geschiedenis van Delfshaven vinden we terug in de vele historische
panden rond de Voor- en Achterhaven.
Voorbeelden daarvan zijn de Pelgrimvaderskerk, het Henkespand met
de ooievaar op de gevel, het Oude Raadhuis van de stad Delfshaven,
museum De Dubbelde Palmboom, het VOC-gebouw, het authentieke Zakkendragershuisje,
het Weeshuis en de korenmolen De Distilleerketel, te zien op de afbeelding
rechtsonder.
Historisch Delfshaven werd in 2001 gerestaureerd.
Klik hier voor meer informatie via de website "Croniek van Delfshaven".
|
|
|
|